Officieel : De Gemeente - De Gemeenteraad - Het College van Burgemeester en Schepenen - De Gemeentediensten - Andere instellingen - Officiële mededelingen - Contracten Leven : Te Elsene wonen - Te Elsene opgroeien en leren - Te Elsene werken - Zich te Elsene vermaken - Te Elsene gezond zijn - Elsene net houden - Elsene doorlopen Handig : De informatie vinden - Een straat vinden - Een dienst lokaliseren - Administratieve aktes en documenten - Index van de site - Opzoek volgens thema Bezoeken : De geschiedenis van Elsene ontdekken - Te Elsene slenteren - Te Elsene snuffelen - Toeristisch Elsene Van dag to dag : Actualiteit - Agenda van de culturele, participatieve en sportevenementen - Werkenagenda - Openbare onderzoeken - Wedstrijden - Vacatures
Zoeken
Sitemap
Contact
Mailing list
Fotogalerij
e-Loket
Wettelijke vermeldingen
Ontdek het verleden van Elsene
Te Elsene slenteren
Elsense musea

Parken en tuinen

Beelden en bustes

Architectuur

Wandelingen

Speelpleinen
Te Elsene snuffelen
Toeristisch Elsene
Architectuur
  Modernisme in Elsene - De site van het Rode Kruis, Brugmannplein - Het Huis Rombaut-Deplus - Art Nouveau in Elsene - Het Varia Theater
   
Het Huis Rombaut-Deplus
 
 

Armand Huysmanslaan, 196 - door André Jacqmain

Dit bouwwerk werd voltooid in 1961 volgens een ontwerp van architect André Jacqmain (1921-). Het bevindt zich op een perceel van middelgrote lengte, in een wijk waarvan de bebouwing, die werd gepland in de jaren 30, volop wordt afgerond. Het jaar 1961 staat in de loopbaan van de architect in het teken van het einde van zijn samenwerking met ontwerper Jules Wabbes (overleden in 1974), die in 1951 van start was gegaan en die Jacqmain vandaag als een "symbiose" bestempelt.

Dit huis staat tussen 2 gebouwen in modernistische stijl van de hand van architecten Christian Musette enerzijds (n°194, 1959), en Henri Montois en Robert Courtois anderzijds (n°198, 1952). De gevels van de aanpalende huizen, zoals de meeste gebouwen in de buurt, worden gekenmerkt door de gelijkheid en de horizontaliteit van de vensters in gelijke vensterlijsten. De compositie van Jacqmain vertoont daarentegen een reeks gebroken lijnen, gericht op de inkomtravee. Deze krachtige, stevige opbouw is doortrokken van terughoudendheid en benadrukt de zelfstandigheid van de woning. Ze suggereert de complexiteit ervan, terwijl ze de intimiteit ervan beschermt.

Nummer 196 is omgeven door middelgrote appartementsgebouwen en langwerpige flatgebouwen en werd ontworpen als en eengezinswoning, wat de bescheiden afmetingen verklaart. Jacqmain, die door "Wabbes werd ingewijd in de overvloed van materialen", gebruikt Kempische steen, witte beton, hout en roestvrij staal met een expressiviteit die soms sterk aanleunt bij brutalisme.

Door traveeën, muuropeningen en de verdeling ervan op een gevarieerde en strikte manier te gebruiken, probeert de architect in de voorgevel de interne definitie uit te drukken van elk van de 4 verdiepingen die zorgvuldig van elkaar worden onderscheiden. Het open vlak is gebouwd rond een schroeftrap. Wat vooral opvalt is het gebruik van staal, vervlochten met hout in de borstweringen en overlappend met de openslaande vleugels van het raamwerk.

In diezelfde tijd ontwierp Jacqmain de woning van Urvater in Sint-Genesius-Rode (1960), het appartementsgebouw Abrahams, Bellevuestraat 18 (1960 met J. Wabbes en J. Boccard) evenals het kantoorgebouw Foncolin (1955-1957 met J. Wabbes), Montoyerstraat 3, dat in 2001 plaats maakte voor een nieuw ontwerp van Jacqmain in het kader van het Atelier van Genval (1967-).

Bronnen :

  • Anne Van Loo (onder leiding), Dictionnaire de l'Architecture en Belgique de 1830 à nos jours, Mercatorfonds, Antwerpen, 2003
  • L'imaginaire émergeant d'André Jacqmain, tentoonstelling CIVA 2004-2005