Opgericht in 1930, vestigt het Belgisch Nationaal Instituut voor Radio-uitzendingen dat van de Bolwerksquare kwam, zich op het Flageyplein, waar het gehuisvest wordt in een gebouw in Art déco-stijl, ontworpen door Joseph Diongre die een kunstwerk realiseert dat kan worden vergeleken met een pakboot, met bruggen en lange gangen. Eerste prijs van twee wedstrijden georganiseerd voor de bouw van het Huis van de Radio, telt het gebouw 12 trapeziumvormige opnamestudio's, waaronder de beroemde studio 4, met een orgel van 8.000 buizen, uitgewerkt volgens de richtlijnen van ingenieur Braillard.

Het is in 1953 dat, in de lokalen van de Société belge de Radio (Belgische Radiomaatschappij), Stassartstraat 34 (voorheen de Schaapskooistraat en de Schietbaanstraat), het eerste tv-journaal werd gedoopt in samenwerking met Théo Fleischman die in 1926 al een gesproken journaal had gepresenteerd, hij maakte toen gebruik van de kelders van een gebouw dat destijds door de "Union Coloniale (Koloniale Unie)" werd gebruikt. In de straat was er eveneens een oude sigarenfabriek alsook de zaal van de Harmonie van Elsene, die 200 leden rijk is. Meerdere staminees stonden ter goeder naam bekend, zoals het café Puth (nr. 20) dat vooral door notarissen werd bezocht. In 1864, kwam een Anglicaanse kapel zich er zelfs naast installeren.

Het is in 1960 dat het kenteken van de R.T.B. (Radiodiffusion Télévision Belge), de R.T.B.F. (Radio-Télévision Belge de la Communauté Française (Belgische Radio en Televisie van de Franstalige Gemeenschap) zag echter pas het daglicht in 1977, 6 jaar na de eerste beelden in kleur.

Gedeeltelijk geklasseerd, werd het voor 160 miljoen frank verkocht aan de N.V. "Maison de la radio Flagey (Radiohuis van Flagey)". Gerenoveerd door de architecten Samyn en Storme, vond het zijn oorspronkelijke functie terug met de creatie van een muziekruimte met opnamestudio's en concertzalen.

Als centrum van de gemeente huisvest het Flageyplein de "Bloc Malibran (Malibranblok)", een groot appartementsgebouw, gebouwd in 1938 volgens de plannen van architect Poppe (tussen de Zwanen- en de Malibranstraat) op bestelling van de Société des Habitations à bon marché d'Ixelles (Maatschappij voor goedkope huisvesting van Elsene). Het is ook gekend onder de naam "Victory House" aangezien het de Duitse bezetter huisvestte tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarna de geallieerden na de Bevrijding. De gevel draagt een herdenkingsplaat die herinnert aan het Eugène Flageyplein, dat zijn naam te danken heeft aan een ex-burgemeester van Elsene (1935 tot1956). Het werd opgericht in plaats van het Heilig Kruisplein dat sinds de XVde eeuw bestond.

Bron : "De sleutels van Brussel", toeristische en culturele gids, ADISC Sport en Cultuur